Biathlon w Polsce – jaka czeka nas przyszłość?
Od całkowicie nieudanego sezonu olimpijskiego 21/22 wielu kibiców miało prawo obawiać się, że ta dyscyplina w Polsce stanie się całkowitą egzotyką.
Wśród mężczyzn w powyższej kampanii jedynym zawodnikiem z punktami był Grzegorz Guzik (przy czym mówimy tu o pojedynczych punktach za 28 miejsce w sprincie w Hochfilzen), a na 5 występów sztafetowych zdublowania udało się uniknąć raz. Z kolei u pań wyglądało to tylko odrobinę lepiej – Monika Hojnisz dość regularnie punktowała, jednakże przed sezonem 22/23 nadeszła wiadomość, że brązowa medalistka MŚ z 2013 roku zawiesza karierę. Poza nią prezentowało się to marnie – numerem dwa była pogubiona od trzech lat Kamila Żuk, a punkty zdobyła jeszcze Anna Mąka.
Jak to wygląda obecnie?
Po trzech latach śmiało można powiedzieć, że Tobias Torgensen u pań, jak i Rafał Lepel u panów zrobili bardzo duży progres. Szczególne brawa należą się Norwegowi za doprowadzenie w tym czasie Natalii Sidorowicz z drugiej ligi do regularnych punktów z wyskokami nawet do pierwszej dziesiątki. W tym sezonie na inaugurację w biegu indywidualnym w Kontiolahti zanotowała czwarte miejsce! Punktują także Joanna Jakieła i Anna Mąka, przy czym obie wyspecjalizowały się w innych konkurencjach. Mąka lepiej czuje się w biegach „długich” a Jakieła w sprintach. W tym sezonie od samego początku startuje Kamila Żuk, która na razie nie zdobyła żadnych punktów, choć dwukrotnie była 42, więc było blisko. Po dwuletnim rozbracie, do stawki ma powrócić także Monika Hojnisz. W styczniu ma wystąpić w zawodach Pucharu IBU.
Drużynowo również wyniki są obiecujące, momentami lepsze niż za czasów Pałki czy Nowakowskiej-Ziemniak – 6 miejsce sztafety w Kontiolahti i 9 z Hochfilzen(mimo 2 karnych rund).
U panów postępy są dość powolne, każdy punkt Jana Guńki i Konrada Badacza jest sukcesem. Wciąż czekamy na zdobycz mistrza Igrzysk Olimpijskich Młodzieży z 2020 roku w sprincie Marcina Zawoła. Sztafetę nadal trzeba uzupełniać weteranem Andrzejem Nędzą-Kubińcem, co nie przeszkodziło w zeszłym sezonie uzyskać 9 miejsce na MŚ w czeskim Nowym Mieście.
Na razie w tym sezonie męska sztafeta była 13 w Kontiolahti i 18 w Hochfilzen. Porównując z czasami końcówki kariery Tomka Sikory oraz smucie po nim, gdy sukcesem był brak dubla to i tak niebo a ziemia.
Jaka czeka nas przyszłość
U pań kadra wygląda całkiem ładnie, zarówno Sidorowicz, jak i Jakieła robią systematyczne postępy, a ewentualny comeback Hojnisz dawałby nadzieję na najbliższe igrzyska. Zobaczymy czy pozbiera się Kamila Żuk, co zagwarantowałoby emocje w wybieraniu składu na sztafety.
Uważam jednak, że długoterminowo to mężczyźni mają wyższy sufit – Badacz i Guńka to dwójka z jak dotąd 5 zawodników do lat 23, którzy w tym sezonie zdobyli punkty seniorskiego PŚ(a mamy raptem 2 weekendy za nami), Zawół musiałby poprawić bieg by do nich dołączyć, a z kolei w niższych rocznikach mamy chociażby Grzegorza Galicę, który na zawodach Pucharu Juniorów IBU w Rindaun ostatnio zajął wyśmienite drugie miejsce w sprincie, a i Jakub Potoniec nie był wcale gorszy.
Podsumowując – przyszłość polskiego biathlonu w najbliższych latach rysuje się raczej w różowych barwach. Nie spodziewałbym się podiów, czy medali dużych imprez, ale kto wie? Sport jest nieprzewidywalny – a już w szczególności biathlon. Na ostatnich MŚ srebro w biegu masowym wywalczył Łotysz Andrejs Rastorgujevs, to może i naszym się powiedzie?
W tym tygodniu odbędzie się Puchar Świata w stolicy francuskiego biathlonu, czyli La Grand-Bornand. Pozostaje życzyć połamania kijków!
POLECAMY ZAJRZEĆ RÓWNIEŻ:
Sportowa Mapa: https://www.facebook.com/groups/286256349421235?locale=pl_PL
Zajarani Futbolem: https://www.facebook.com/groups/553029755207914
Kibice Piłki Nożnej: https://www.facebook.com/groups/7920958946453
Zajrzyjcie również na kanał na YouTube – Sportowa Strefa: https://www.youtube.com/@SportowaStrefa
